Waarom zijn er zoveel zelfdodingen

“Elke jongere die uit het leven stapt, is een aanklacht tegen ons, volwassenen, die hun een wereld nalaten, waarin zij voor zichzelf geen toekomst zien” Wim Verbaal

Er gebeurt heel wat in onze samenleving, ik las niet zo lang geleden een artikel dat de zelfdodingen in ons land fors gestegen zijn in de laatste tien jaar. Meer en meer jongeren blijken niet meer tevreden te zijn met wat er hen te wachten staat. Ze vinden zich niet meer ‘passend’ in de samenleving.

Ik denk dat dit iets is die voortkomt uit de individualisering. We raken steeds minder afhankelijk van een sociale groep. Waardoor jongeren zich minder snel verbonden voelen aan andere mensen. Het is ook zo dat mensen steeds meer bezitten, materialistisch dan. Het lijkt voor iedereen normaal dat wij een smartphone of een tablet bezitten. Jongeren hebben de weg daar naartoe niet meegemaakt en vinden het normaal om dit en dat te bezitten. Ze voelen zich dus ook niet verbonden met het materiële, want het lijkt er al altijd geweest te zijn.

We leven ook in een pluralistische samenleving, die boordevol verscheidenheid en diversiteit zit. Het is heel moeilijk om als jongvolwassene een  weg te vinden in deze maatschappij. Bij wie hoor ik? Omdat het steeds moeilijker is om te vinden tot welke groep je behoort is het ook moeilijker om te weten waarmee je jezelf kunt verbinden.

Er zijn ook steeds meer scheidingen, mensen moeten al vanuit hun kindertijd een keuze maken, hoor ik bij mama of bij papa? Op wie lijk ik het meest? Terwijl een generatie geleden scheiding heel zelden tot nooit voorkwamen, het was een uitzondering. Keuzes moeten soms op jonge leeftijd al gemaakt worden. Vroeger was dat niet nodig, alles was veel eenvoudiger. Keuzes werden pas gemaakt als je volwassen werd.

 Er werd gevolgd wat ouders zeiden. Ouders waren één geheel.